Zapalenie przełyku jest zwykle komplikacją przewlekłego refluksu kwaśnej treści żołądka do przełyku (przewlekłe wymioty), po usunięciu ciała obcego lub po spożyciu silnie kwaśnego lub zasadowego roztworu. Refluks kwaśnej treści żołądka może również wystąpić podczas ogólnego znieczulenia. Jednak najczęstsze przyczyny stanowią uszkodzenie i zaburzenia działania dolnego zwieracza przełyku, występujące w przebiegu jego zapalenia. W takich przypadkach proces chorobowy ma charakter przewlekły.
Najlepszym potwierdzeniem rozpoznania zapalenia przełyku jest badanie endoskopowe, chociaż wyraźne objawy kliniczne i dane na temat dotychczasowego przebiegu choroby są często wystarczające do rozpoczęcia leczenia. Biopsja błony śluzowej przełyku jest bardzo trudna i zalecana jedynie w przypadkach występowania objawów wskazujących na ziarniniaki lub proces nowotworowy. Trudno postawić rozpoznanie na podstawie analizy zdjęć rentgenowskich, ale badanie z kontrastem może czasami wykazać refluks lub anatomiczną wadę – przepuklinę rozworu przełykowego. Zapalenie przełyku leczy się objawowo, poprzez obniżenie kwasowości żołądka. Stosuje się antagonistów H2-receptorów lub inhibitory pompy protonowej. Zawsze jednak trzeba jednocześnie 3 razy dziennie podawać doustnie strzykawką roztwór sukralfatu, co podwyższa miejscowe pH w tkankach objętych procesem zapalnym. W przypadkach przewlekłych wymiotów wskazane jest stosowanie metoklopramidu. Środek ten ma działanie przeciwwymiotne i stymulujące motorykę przełyku. W ostrych przypadkach po wykonaniu gastrostomii prowadzone jest sztuczne odżywianie, co pozwala „odpocząć” przełykowi. Stosunkowo rzadko potrzebna jest terapia przeciwbakteryjna.