Nabycie psa i wprowadzenie go do domu jest związane z odpowiedzialnością wobec zwierzęcia i wobec otoczenia. Pies musi otrzymać należną mu opiekę i miejsce dla siebie, nie może być uciążliwy dla rodziny ani sąsiadów. Radzę zatem, aby psa kupowały przede wszystkim osoby kochające zwierzęta i umiejące docenić ich przywiązanie.
Polecam psa tym, którzy potrzebują stróża dobytku lub osobistego obrońcy, ale wyłącznie wtedy, gdy mogą i chcą za jego służbę odwdzięczyć mu się właściwą opieką. Zalecam to samo osobom, które w ciężkich godzinach samotności marzą o wiernym towarzyszu oraz tym, którym lekarz zalecił spacery na świeżym powietrzu; pies będzie wówczas idealnym pomocnikiem lekarza. Pies jest też dobrym towarzyszem dla dzieci, ale dopiero starszych, w wieku powyżej 6-7 lat; opieka nad nim uczy je odpowiedzialności.
Szczególnie drogim przyjacielem bywa pies dla starszych małżeństw, kiedy dzieci już usamodzielniły się, i w domu nie ma raptem o kogo się troszczyć. Radzę wreszcie psa osobom, które chciałyby uprawiać coraz modniejszą, pasjonującą formę sportu, jaką jest szkolenie psa służbowego.
Kto odczuwa niechęć, lub wręcz wstręt do psa, kto uważa, że miłość do zwierzęcia i opieka nad nim jest czymś poniżej godności człowieka, kto uważa psa za przedmiot pozbawiony uczuć, kto nie dysponuje niezbędnym minimum cierpliwości i opanowania, kto ma bardzo małe mieszkanie, w którym nie ma miejsca dla psa, lub nie może zapewnić psu codziennie ruchu na świeżym powietrzu, kto wreszcie ma nieżyczliwych i złośliwych sąsiadów – niech zrezygnuje z nabycia czworonożnego towarzysza.